رنگ های ایرانی اصیل
در هنر و معماری ایرانی برخی از رنگ ها بیشترین کاربرد را داشته و به عنوان نماد این مرز و بوم در دنیا به ثبت رسیده اند. ۹ رنگ ایرانی اصیل عبارتند از:
رنگ آبی ایرانی (لاجوردی)
وقتی در بازارهای سنتی یا مساجد قدیمی قدم می زنید، آبی ایرانی یا لاجوردی اولین رنگی است که توجه را به خودش جلب می کند. Persian Blue یا همان لاجوردی، برای اولین بار در سال ۱۶۶۹ در زبان انگلیسی به نام آبی ایرانی معرفی شد و قرن هاست که از دل سنگ لاجورد استخراج شده و روی کاشی های هفت رنگ نشسته تا نمادی از آسمان باشد. اگر می خواهید در دکوراسیون خانه تان حس اعتماد و اصالت را جاری کنید، آبی ایرانی انتخاب بی نظیری است که می توانید در رنگ آمیزی دیوار شاخص یا انتخاب رنگ مبلمان در خانه های مدرن استفاده کنید.
آبی ایرانی از معدود رنگ هایی است که توانسته بدون تغییر هویت، از دل تاریخ سنتی بیرون آمده و در دنیای مدرن نیز استفاده شود. این رنگ در سال ۲۰۲۴ دوباره به پالت های لوکس بازگشته تا ثابت کند که زیبایی ریشه دار، هرگز منقضی نمی شود و می تواند یک فضای مینیمال و امروزی را به همان اندازه مساجد تاریخی، باوقار و قدرتمند جلوه دهد.
آبی میانه ایرانی (Medium Persian Blue)
این رنگ مکملی برای آبی لاجوردی است و در سال ۱۸۹۲ میلادی ثبت شد. ریشه اصلی آبی میانه ایرانی لعاب شفافی است که در هنر میناکاری روی ظروف مسی و سفالینه ها می نشست. این رنگ حس خنکی و زلال بودن آب را تداعی می کند و در دکوراسیون و مد کاربرد گسترده ای دارد. در معماری و دکوراسیون از رنگ آبی میانه به دلیل تعادل بالایی که دارد، برای پرده ها، اتاق خواب و محیط های درمانی برای ایجاد حس آرامش استفاده می شود.
رنگ نیلی ایرانی
نیلی ایرانی با نام Persian Indigo در سال ۱۹۱۲ میلادی به جمع رنگ های ایران اضافه شد. این رنگ، تیره ترین طیف آبی- بنفش است که در گذشته از گیاه نیل تهیه می شد و در پارچه های گران بها و فرش های عشایری بیشترین کاربرد را داشت. نیلی ایرانی نماد تفکر و شب های پرستاره کویر است. در طراحی مدرن، این رنگ جایگزین بسیار شیکی برای مشکی محسوب می شود و به دلیل آرامش عمیقی که ایجاد می کند، برای اتاق های مطالعه و فضاهای کاری پیشنهاد می شود.
رنگ قرمز ایرانی
قرمز ایرانی مثل قرمزهای معمولی یا جیغ نیست؛ چون از دل خاک های معدنی و سرخ جزیره هرمز می آید و حس سنگینی و وقار در خودش دارد. این رنگ یادآور فرش های لاکی و سفال های قدیمی ایرانی است و چون ریشه در زمین دارد، حس قدرت و اصالت را منتقل می کند. اما جالب اینجاست که قرمز ایرانی، امروز در خانه های مدرن به عنوان یک رنگ لوکس و گرم استفاده می شود. به عنوان مثال، یک مبل تک نفره یا حتی یک دیوار کوچک با رنگ قرمز ایرانی، می تواند به فضای سرد و بی روح خانه های امروزی، روح و انرژی بدهد بدون اینکه چشم را خسته کند.
این رنگ در سال ۱۸۹۵ ثبت شد و در لیست رنگ های ایرانی اصیل قرار گرفت.
رنگ سبز ایرانی Persian Green
رنگ سبز ایرانی چیزی بین سبز و فیروزه ای تیره است و اولین بار در اواخر قرن نوزدهم میلادی (سال ۱۸۹۲ میلادی) به طور رسمی با نام ایران وارد کالیته رنگ های جهانی شد. ریشه ی این رنگ به رنگ اصلی کاشیکاری ها و سنگ فیروزه نیشابور است بر می گردد و نماد حیات و بهشت در هنر ایرانی است. در پالت رنگی سبز ایرانی معرفی شده و رنگ ماده معدنی مالاکیت است. با توجه به اینکه سبز ایرانی، حس آرامش طبیعت را دارد و به شدت مدرن و امروزی به نظر می رسد، طراحان داخلی از آن برای ایجاد تعادل در فضا استفاده می کنند.
رنگ نارنجی ایرانی
نارنجی ایرانی (Persian Orange) در سال ۱۸۹۲ میلادی به نام ایران ثبت شد. این رنگ در گذشته از ترکیب اکسید آهن و خاک های معدنی به دست می آمد و در سفال های گرم و آجرهای قدیمی بیشترین استفاده را داشت. در نگارگری ایرانی، این رنگ برای لباس پهلوانان و خورشید استفاده می شد تا نماد نشاط و تحرک باشد. امروزه در دکوراسیون مدرن، نارنجی ایرانی به خاطر حس گرما و صمیمیتی که دارد، برای آشپزخانه و اتاق نشیمن گرم یکی از بهترین گزینه ها به شمار می رود.
رنگ رز ایرانی
رز ایرانی یک سال قبل از صورتی ایرانی در سال ۱۹۲۲ میلادی ثبت شد و رنگی تندتر و متمایل به ارغوانی روشن است. این رنگ در نقاشی های سنتی و مینیاتور برای نشان دادن گل های سرخ درخشان استفاده می شد و نماد شادی و جسارت است. در دنیای مدرن، رنگ رز ایرانی به عنوان یک رنگ درخشان و زنده در طراحی لباس و دکوراسیون سبک بوهو و فانتزی، طرفداران زیادی دارد و به فضا شخصیت و انرژی می بخشد.